امسال ولنتاین را در باکو گذراندم. برای کشور و فرهنگی که روزی همچون سوگیلی گونی دارند،ولنتاین بیشتر جنبه وارداتی پیدا کرده است.وقتی در تارگوی یا گنجلیک قدم می زدم زوج هایی را با شاخه گلی در دست می دیدم. گل های نرگس و رز سرخ بازاری یافته بود. گل فروشان دوره گرد از صبح ولنتاین با قیمت ۱ مانات(۱۰۰۰ تومان) شروع به فروش کردند و شب هنگام قیمت به ۶۰ گپیک(۶۰۰ تومان) رسیده بود!!   مغازه های تارگوی چندان این روز را جدی نگرفته بودند.فقط چند مغازه برچسب قلب به شیشه اش چسبانده بود و یکی از مغازه های معروف هم در دو روز ولنتاین اندیریم(تخفیف) می داد. هیچکدام از این ها شامل من نشد! 

 دوست داشتم از این روز عکس هایی را بگیرم اما ترسیدم گرفتار غیرت عاشقان گل سرخ به دست شوم و بصورت خاراشو(عالی،خوب) کتک بخورم!! مخصوصا در سرما می چسبد!

پست مرتبط:    روز سوگیلی  شنبه ۱۰ تیرماه ۱۳۸۵

من دوباره به وبلاگ برگشتم.به زودی از تعطیلاتم می نویسم.از همه دوستان عذر می خواستم که نتوانستم باهاشون در این مدت تماس بگیرم یا به وبلاگ هایشان سر بزنم!

اعترافانه: این را پست فقط برای این نوشتم که در بهمن آرشیو داشته باشم.