از سر می نویسم،حال همه ما خوب است اما تو باور نکن!

یک زمانی سه تیم از تبریز در لیگ آزادگان حضور داشتند. بعد نمیدونم ملخ به این خطه حاصلخیز افتاد یا چی شد که چند سالی تیم های تبریز تو سطح اول نبودند. به امید این که ورزش آذربایجان شرقی در همه سطوح پیشرفت کند.(دووودوو تیراختور!)

تيم تراكتورسازي در اخرين بازي خود در حضور پرشور 15000 هوادار خود توانست با دو گل بر آلومينيوم هرمزگان فائق ايد و با كسب 54 امتياز مستقيما به ليگ برتر فوتبال ايران صعود كند. تراكتورسازي بعد از هشت سال درجا زدن در ليگ يك بالاخره توانست با همراهي هوادارانش و نيز مديريت بسيار موفق جناب شفق و نيز مربيگري فراز كمالوند ارزوي هشت ساله آذربايجاني ها را براورده كند.

دووودووو تراکتور دووودووو  تیراختور!

عکس از سایت هواداری تراکتور سازی تبریز

عکس هایی از ۱۰ می مراسم گرامیداشت هشتاد و ششمین سالگرد تولد حیدر علی اف رهبر ملی در جمهوری آذربایجان که به نام جشن گل ها(Gül bayramı) نام گذاری شده است.

حیدر علی اف فرزند علیرضا در تاریخ 10 می سال 1923 در شهر نخجوان به دنیا آمده بود. بقیه عکس ها را در ادامه مطلب ببینید.

15 ماه می در باکو بیست و پنجمین دوره مسابقات جام اروپا در زمنیه ژیمناستیک هنری برگزار شد.  در این مسابقات 186 ورزشکار از 32 کشور شرکت کردند. این مسابقات برای دومین بار به میزبانی آذربایجان برگزار می شد و پیش از این به سال ۲۰۰۵ میزبانی به باکو رسیده بود.

مسابقات از ۱۵ تا ۱۷ می برگزار و افتتاحیه این مسابقات از چند کانال جهان و شبکه Lider tv پخش شد. افتتاحیه بسیار زیبا و بر اساس ادبیات و هنر آذربایجان بود. چهار قصه کهن آذربایجان با حرکات رقص و آهنگ نمایش داده شد و در بین قصه ها یک رنگ پرچم جمهوری آذربایجان نشان داده می شد. قصه اول قصه گیزقلعه سی بود که از همه تاثیرگذارتر و زیباتر بود. نمایش به سبک مینیاتوری نشان از ریشه های فرهنگی آذربایجان با ایران کهن داشت.

"به گفته التای حسن اف معاون رییس فدراسیون ژیمناستیک اذربایجان، الکسی سنچن اف گارکردان روسی کارگردان افتتاحیه بود. به گفته وی ، سنچن اف و هیاتی عبارت از هنرمندان تاتر اپرا و باکله مراسم های افتتاحیه و پایانی این مسابقه را تدارک دیده بودند." (*)

در فاصله بین مسابقات در محوطه ورزشگاه سرپوشیده حیدر علی اف، یادگاری های مربوط به مسابقات را به فروش می رساندند. استقبال زیادی از مسابقات نشده بود و بیشتر تماشاگران برای بازی های نمایندگان آذربایجان آمده بودند. بلیت مسابقات در دو روز اول بین ۶ تا ۸ مانات  و روز سوم و آخر  ۱۰ مانات بود.  همزمانی این مسابقات با یوروویژن باعث شد توجه رسانه ای بیشتر به یوروویژن باشد و این مسابقات در سایه بماند.  در پایان تیم ملی روسیه به مقام نخست و تیم ملی آذربایجان در مکان دوم ایستاد.

*)به نقل از ترند نیوز

پایان یک جنگ بی حاصل

۸ می ۱۹۴۵ روز سیاه و تحقیر آمیزی در تاریخ آلمان است. روز تسلیم بی قید و شرط آلمان نازی مقابل نیروهای متفقین. اما برای ارتش های پیروز و مردم خسته از جنگ روز شادی بود،روز پایان آخرین جنگ جهانی که نیمی از اروپا را به ویرانی کشید. ارتش سرخ شوروی سهم به سزایی در این پیروزی داشت. آن قدر که ارنست همینگوی پس از فتح برلین گفت: «هر انسانی که آزادی را دوست دارد بیش از طول عمرش به ارتش سرخ و شوروی سپاسگزاری بدهکار است.»    

آذربایجان که در جنگ جهانی دوم در ترکیب اتحاد جماهیر شوروی بود،جانفشانی های برای ارتش سرخ انجام داده است که در موزه آذربایجان قسمتی به یادگارهای این جنگ اختصاص یافته است. از دوره کمونیستی هر سال در آذربایجان این روز را گرامی می دارند.

ترکش های جنگ

 متفقین جنایات زیادی در پایان جنگ مرتکب شدند،همچون بمباران درسدن که در شادی های جنگ گم شد. جنگ جهانی سرانجام در ۲ سپتامبر آن سال در اقیانوس آرام با بمباران اتمی دو شهر ژاپن توسط آمریکا به پایان رسید. این جنایت آمریکا در شادی پایان جنگ دیده نشد اما سالها بازماندگان این بمباران با عنوان پیامبران صلح به کشورهای مختلف از جمله ایران سفر کردند و چهره زشت جنگ را به همه نشان دادند.  ارتش سرخ نیز در برلین و دیگر کشورها کم جنایت نکرد و ملت آلمان چه رنج هایی را به عنوان ملت بازنده نکشید و چه عشق هایی زیر چکمه کمونیست له نشد. (شرح یکی از این عشق ها در این پست)

در کنفرانس تهران (۱۹۴۳) که در شهر ایران برگزار شد،سه فرمانده جنگ تصمیم گرفتند چهره جهان بعد از جنگ چگونه باشد! در واقع جهان را تقسیم کردند! آلمان به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم شد. دیگر کشورها بین دو قدرت آمریکا و شوروی تقسیم شدند. این تقسیم بندی سالها اسارت را به بلوک شرق تحمیل کرد تا در دهه ۹۰ با فروپاشی شوروی و اتحاد دو آلمان تا حدی ملت ها  آزاد شدند.

پست های مرتبط:

غلبه گونی             ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۷

غلبه گونی،سالگرد پایان جنگ جهانی دوم!      ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۶

همه جنگها شدن مشمول آتش بس!                ۱۹ اردیبهشت  ۱۳۸۵

شبکه اجتماعی (ictimai tv) چند روز قبل فیلم مهمان مامان ساخته داریوش مهرجویی را با دوبله آذربایجانی پخش کرد.

در چند سوپرمارکت بزرگ، ماموری دستگاه  به دست مشتریان را هنگام ورود کنترل می کرد و این باعث اعتراض عده ای شده بود.  ورودی متروها نیز قبلا چنین کنترلی وجود داشت اما این بار شدید تر!   اموران پلیس در نقاط مهم شهر چند برابر شده بودند و برای اولین بار بعد از سالها باتوم حمل می کردند.

به نظر می رسد این حادثه باعث شده که مقامات دولت نگاهی جدی به مسئله امنیت شهر داشته باشند. پیش از این شهر چندان سیستم امنیتی جدی نداشت و جز برخورد با فحشا  پلیس در سطح شهر کنترل خاصی نداشت.این حادثه نشان داد شهر در مقابل تروریسم آسیب پذیر است. پس از این حادثه شهر دیگر امن به نظر نمی رسد و قرار است دوربین های امنیتی در نقاط مهم شهر و متروها نصب شود.

بازار شایعه داغ است،شایعاتی مانند گروگانگیری در مترو و انفجار در ایستگاههای مترو. مردم بیشتر از آن که ترسیده باشند خشمگینند. امروز مردم چند بار به پلیس اشاره کردند که حواسش به من باشد و ممکن است من تروریست باشم. در یک پاساژ آن قدر محافظ تعقیبم کرد که دلم به حالش سوخت و از پاساژ خارج شدم.

یک پسر آذربایجانی به من گفت: کاش من ایرانی بودم!  گفتم: چرا؟  گفت: چون کشور ایران برخورد جدی با تروریسم دارد. اگر ما تروریست ها را به سزای عملشان می رساندیم الان دوستانمان در خون خود نغلتیده بودند.       حق با اوست. در ایران تمام این کارهایی که امروز دولت آذربایجان اعم از کنترل ورود و خروج دانشگاهها و کنترل سطح شهر را سالهاست انجام می دهد،برای همین سالهاست کسی جرات چنین اعمالی را نداشته است. 

ساعت ۹:۳۰ صبح امروز یک تروریست با حمله به دانشگاه نفت آذربایجان شهر باکو  سیزده نفر را کشت و بیش از بیست نفر را زخمی کرد.

این تروریست فردا قدیراف نام دارد، اهل گرجستان و متولد ۱۹۸۰ است. با خود تفنگ ماکروف،که چهل گلوله در خود جای می دهد و دو خشاب حمل می کرده است. وارد دانشگاه نفت شده است و هر کسی را جلوی خود دیده به قتل رسانده است. چند دانشجو که قصد خلع سلاح او را داشتند نیز به قتل رسیدند. در بین کشته ها یک معلم و حتی بوفه چی دانشگاه دیده می شود.  او پس از حمله به یکی از کلاسها و به رگبار بستن آنها، خودکشی کرد!  ( به نظر تروریست ها چند نفر بودند ولی پلیس یک نفر اعلام کرد.)

او داخل یکی از کلاسها شد و دو رگبار پیاپی کرد. چند دانشجو از پنجره گریختند ولی استاد و تعداد زیادی از دانشجویان در خون غلطیدند. زخمی ها از پنجره پلیس را صدا می کردند اما نیروی پلیس وارد دانشگاه نمی شد.

صحنه تلخی بود،دانشجوی دختر که گلوله سینه اش را سوراخ کرده بود کمک می خواست اما کمکی از دست من بر نمی آمد. از زخمی صدای خرخر می آمد اما اورژانس آمادگی نداشت،گیج شده بودند. حتی  نمی دانستند زخمی ها را کجا ببرند. ما بهت زده،باکو و تروریسم؟؟!   بین زخمی ها دو نفر اهل سودان و یک نفر اهل سوریه بودند. 

 به نقل از آ.ان.اس هفت نفر از زخمی ها در بیمارستان مرکزی باکو (سماشکا) ، دو نفر در بیمارستان شماره چهار (افندی اف) و یک نفر در بیمارستان راه آهن بستری شدند. وضعیت شش نفر از زخمی ها وخیم اعلام شده است.

هیچ شاهدی جلوی دوربین حاضر نشد چیزی بگوید و انگار کسی تروریست را ندیده است. فقط چنین جملاتی را گفتند: ندیدیمش فکر کردیم بچه ها شوخی می کنند!!   من دانشگاه رسیدم دیدم رفته! (رفته؟ پس اون که مرده کیه؟) صدای تیراندازی نشنیدیم (خبرنگار ناراحت شد و گفت پس از کجا فهمیدی حمله شده؟) 

ساعت ۹:۳۰ این حرکت صورت گرفت و ساعت ۱۰:۱۱ دقیقه خبر از رادیو اعلام شد. ساعت ۱۴ تمام اطلاعات مربوط به تروریست و حتی روستای محل زندگی اش از تلویزیون آ. ان. اس اعلام شد!!   به نقل از شبکه آ.ان.اس تروریست فردی گوشه گیر و تنها بوده و در مدت اقامتش در روستا از خانه خارج نمی شده است. او بیشتر عمرش را در روسیه سپری کرده است و مانند بسیاری از گرجستانی ها دو پاسپورته است.خانواده خوشنامی هستند ،پدرش معلم و مادرش خانه دار است و در روسیه زندگی می کند،هیچ کس را در زادگاهش ندارد. یک ماه قبل از حادثه از روسیه به زادگاهش آمده بود.

در عرض چند ساعت جد و آباد تروریست را اعلام کردند،پیدا کنید غیب گوی آ.ان.اس را!!  تا به حال حرکت تروریستی دیده اید که در عرض چند ساعت تمام جزئیات زندگی اش را رسانه ای اعلام کند؟  در آذربایجان همه چیز ممکن است!

من نیم ساعت بعد در محل حادثه بودم. دانشجویان عرب وقتی گفتم: تروریست...  ناراحت شدند و گفتند نه اون دانشجو بود!   درباره هویتش پرسیدم همه صورت هایشان را برگرداندند.  نمی خواهم بگویم طرف عرب بوده ولی این دانشجویان کسی را دیده بودند که با آن که کف دانشگاه افتاده بود فرق داشت.  

 سفارت جمهوری اسلامی ایران بلافاصله با پلیس آذربایجان تماس گرفت که از اتباع ایران در بین قربانیان هست یا نه؟  

 روز سیاهی برای آذربایجان بود روزی که از خاطر مردم باکو نخواهد رفت.قطعا امنیت در باکو و مخصوصا دانشگاه ها از این به بعد جدی گرفته می شود.

آخرین خبر:سفارت جمهوری اسلامی ایران در باکو در ارتباط با حادثه تروریستی دانشگاه نفت آذربایجان برای دولت آذربایجان پیام همدردی فرستاد و ترور را محکوم کرد.

پس از برکناری علی دایی سرمربی تیم ملی فوتبال ایران، یک برنامه ورزشی در تلویزیون آذربایجان به نقد و بررسی این برکناری پرداخت. این برنامه که با حضور برتی فوگتس سرمربی سرشناس تیم فوتبال آذربایجان برگزار شد دلیل این برکناری را شکست تیم ایران مقابل عربستان سعودی ندانست و آن را سیاسی دانست. شایان ذکر است که تیم ملی فوتبال ایران هفته گذشته در ورزشگاه آزادی مقابل عربستان سعودی شکست خورد که بازتاب بی سابقه ای در مطبوعات چاپ باکو داشت.

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید...

پس از کنسرت باکو ی آرش ، نوعی دلسردی در هوادارانش بوجود آمد. آرش تمام مدت در کنسرت انگلیسی صحبت کرده و به دلایل نامعلومی از فارسی حرف زدن خودداری کرده بود. شایعاتی در محافل و سایت های آذربایجانی پیچیده بود که آرش  به دلایلی فارسی حرف نزده و... 

برای انتخاب شعر و آهنگ مناسب یوروویژن، از سوی تلویزیون اجتماعی جمهوری آذربایجان یک مسابقه بین المللی برگزار شد که در آن مسابقه آرش خواننده متولد ایران و ساکن سوئد، هم که از طریق آگهی تبلیغاتی از وجود این مسابقه آگاه شده بود، شرکت کرد و شعر او که به انگلیسی است و Always نام دارد از میان سی شعر از شرکت کنندگان داخلی و خارجی توسط یک هیئت داوری هفت نفره انتخاب شد.   آیسل تیمورزاده خواننده ۱۹ ساله،که تبریزی است و پنج سال است مقیم باکو شده است،قرار بود امسال نماینده آذربایجان باشد. 

سرانجام خبری شوک آور روی سایت یوروویژن قرار گرفت. آرش بهمراه آیسل تیمورزاده در یوروویژن برای آذربایجان می خواند...

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید... 

۱. دروغ ۱۳ من "دیوار انسانی مانع تخریب قیز قلعه سی شد!"  خیلی ها را نگران کرد. این نشان می دهد رسانه ها چه تاثیری در روح و روان مردم دارند. دلواپس اینم که آیا من به عنوان یک وبلاگ نویس ایرانی و مسلمان به  رسالت خود درست عمل می کنم؟

۲. قصه ی پرچم که  روزنامه نگاری مقیم باکو در وبلاگ شخصی اش نوشته بود و من حاشیه ای در وبلاگ بر آن نوشتم،بازخوردها من را دلواپس می کند. این که من به جنگ طلبی رژیم اشغالگر اعتراض  و کشتار مردم فلسطینی را محکوم می کنم، باعث حملاتی به من شد.

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید...

لحظه تحویل سال ساعت ۱۵ و۱۳ دقیقه و ۳۹ ثانیه به وقت تهران است.

عید نوروزتان مبارک!

شهرام شب پره و لیلا فروهر به شهر ما می آیند!  پوسترش(عکس پایین) را وقتی اواسط اسفند در تارگوی دیدم،شوکه شدم.  چند روز بعد پوسترش را نزدیک یکی از رستوران های ترک دیدم کمی دقت کردم دیدم اسپانسر ها (حامیان مالی) رستوران های ترک هستند.

من با شهرام مو قشنگ زیاد میانه ندارم،طبعا آهنگ هایش را گوش نمی کنم ولی این خبر که آقای شب پره با خانم فروهر به باکو می آیند از آن اتفاقاتی است که نمی شود به راحتی از کنار آن گذشت.  یکی از رستوران های حامی مالی کنسرت، بیوک فرات بود.من وانمود کردم خریدار بلیت هستم. در جواب سوال من گفت: یک دونه هم فروش نداشتیم!  پرسیدم: قیمت ها در چه حدودی بود؟  مرد فروشنده گفت: ۲۰ مانات!

سرانجام به شماره ی روی پوستر زنگ زدم و باز وانمود کردم خریدارم. مردی ایرانی با فارسی نسبتا خوب جواب داد: پنجاه ماناتی  داریم ۷۰ ماناتی هم داریم.   پرسیدم: فروش چقدر بوده؟ هنوز جا هست؟    گفت: اکثر جاها فروخته شده!   گفتم: ظاهرا بلیت ۲۰ ماناتی هم دارید.   مرد تکذیب کرد و گفت: من پیگیری می کنم.شما بگید از کجا اینو شنیدید تا من مچ اینا  رو بگیرم.    بعد از قطع تماس مرد دست بردار نبود! اس ام اس پشت اس ام اس می زد  و  سر آخر ساعت ۱ نیمه شب اس  ام اس زد: اگر بلیت ۲۰ ماناتی رو پیدا کنید تا من مچ اینا رو بگیرم، یک جایزه مشتی پیش من دارید!

پس از لغو کنسرت داریوش اقبالی، حامیان مالی دو خواننده با احتیاط اقدام به تبلیغ کنسرت کردند. هر چه به روز برگزاری کنسرت نزدیک می شویم با جرات بیشتری تبلیغ ها به دیوار ها و بیلبوردها نصب می شوند. 

در سالی که دوره دوم ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی به پایان می رسید،زمزمه هایی مبنی بر تغییر در قانون اساسی برای امکان حضور مجدد ایشان به گوش رسید. (طبق قانون اساسی ایران یک نفر فقط دو بار پیاپی حق رئیس جمهور شدن دارد)  مقام رهبری با این تغییر مخالفت کردند و  آقای هاشمی رفسنجانی نیز در حضور مقام رهبری رسما اعلام کردند:اگر قانون اساسی نيز به هر دليل تغيير يابد اينجانب مطمئناً نامزد انتخابات رياست جمهوری نخواهم شد زيرا اين كار (تغيير قانون اساسی) خلاف اهداف و انگيزه های مقدس مبارزاتمان با حكومت شاهنشاهی و تداعی كننده حكومت مادام العمری است. بعلاوه حتي طرح اين پيشنهاد نيز توهين به ديگران بوده و معنی آن اين است كه فرد ديگری در ايران قابليت تصدی اين مسئوليت را ندارد.     بدین گونه با تدبیر مقام رهبری و  موضع درست آقای هاشمی رفسنجانی لکه ریاست جمهوری مادام العمر بر دامان ایران ننشست.

امروز رفراندوم آذربایجان بود! سچکی بزرگ!

رئیس جمهور الهام علی اف حکومت خود را جاودانه کرد!   دیگر انتخاباتی در کار نخواهد بود،رئیس جمهوری برای همیشه به الهام علی اف و خاندانش رسید!  از حکومت شاهی فقط اسمش را کم دارند. از مدت ها پیش چنین فکری ذهن علی اف ها را مشغول کرده بود. نگاه ویژه مهربان خانم (همسر رئیس جمهور) به زندگی فرح دیبا و برنامه هایش از رپورتاژهای خبری مجلات آذربایجان مشخص بود.

نمیدانم چرا ایشان که یک انتخابات آزاد را چند ماه پیش برگزار کرده بود چرا کمی بیشتر صبر نکرد؟   به این سرعت و عجله لازم بود؟

از ماه پیش در مدارس و دانشگاهها ،اتاق های تعبیه شد. امروز را، روز وسط هفته، تعطیل کردند. همه چیز مهیا شد تا آذربایجان نیز به سان دیگر جمهوری های اسقلال یافته رئیس جمهورش را مادام العمر کند.

انتخاباتشان شباهتی به انتخابات ما نداشت. نوعی بی تفاوتی در مردم به چشم می خورد. شبکه بی بی سی   چند هفته قبل در تارگوی گزارشی تهیه کرد و دو روز قبل از این شبکه پخش شد. مصاحبه ها و دیدگاههای مردم نشان می داد فرقی به حالشان نمی کند. شاید نوعی دیکتاتوری از نوع اول مانع شده تا مردم هوسی برای تعیین سرنوشت خود داشته باشند.

ای کاش الهام علی اف که با دلارهای نفتی کاری شبیه به محمد رضای پهلوی می کند نگاهی به پایان راه و سرانجام او داشته باشد.

Photo by adeeptaneja

فرش آذربایجان ،قدمت تاریخی و طرح های آن معروفیت جهانی دارد. در موزه فرش آذربایجان به زیبایی از دوره های مختلف تاریخی فرش آذربایجان نمونه هایی به نمایش در آمده است. این موزه به نام لطیف کریم اف (Latif Karimov) نام گذاری شده است.

Photo by Blair

در داخل موزه نشانه ها و لباس های سنتی آذربایجان نیز به نمایش در آمده است. نام های آشنای زیادی خواهید دید: تبریز،اردبیل،قاجار و...

در طبقه پایین موزه فرش،موزه استقلال آذربایجان قرار دارد که به تاریخ آذربایجان اختصاص دارد. قسمتی از موزه به دوره های تاریخی دارد که مسلما مورد تایید من و شما و کشورمان نیست. اما غرفه های آخر که به جنگ جهانی دوم و وقایع بعد از استقلال آذربایجان اختصاص دارد دیدنی است.

آتشکده زرتشتی(Atashgah)

Photo by adeeptaneja

آتشکده زرتشتی از دیگر دیدنی های باکو است. آذربایجان قسمتی از ایران باستان بوده است و آثار زیادی از آن دوره تاریخی در آذربایجان موجود است.

Yuri Milovanov

این مکان در ۱۵ کیلومتری باکو در سوراخانی(Surakhany) است.

بسیاری از ایرانی ها نقاط دیدنی باکو را از من می پرسیدند. به همین دلیل چند نقطه دیدنی را اینجا گذاشتم:

قیز قلعه سی

ایچری شهر

تارگوی

در ادامه مطلب بخوانید...

گلی در سطل آشغال،صبح ۸ مارس!

روز ۸ مارس در آذربایجان دو سال است که تعطیل می شود. امسال چون این تعطیلی به تعطیلی آخر هفته افتاد روز دوشنبه را نیز تعطیل کردند! (یک روز جایزه اش بود!)   

صبح این روز زیبا بازار گلفروشها گرم بود. گل های سرخ و سفید و آبی به قیمت ۷ تا ۱۰ مانات به فروش می رفت. روز قبل هم که روز کاری بود دانشجوها برای استادان زن، استادان برای رئیس کافه های زن و... دسته گل و شکلات هدیه می بردند. 

اول تارگوی نرسیده به مک دونالد و مرکز تجاری نرگس یک دسته گل توجهم را جلب کرد. یک دسته گل داخل ظرف آشغال!!   معلوم نبود متعلق به کدام عاشق یا فارغی بوده؟  ممکن است پسری برای دختر مورد نظرش گرفته  دختر داخل سطل آشغال انداخته یا این که پسر از دادن گل منصرف شده..تراژدیک ترین حال این است که پسر دیده دختر با یک نفر دیگر است و...  

-دست- ورقی:

سوار تاکسی شدم تا به جایی بروم بحث ۸ مارس (به قول آذری ها سکیز مارت) شد. راننده تاکسی گفت: تو مرد نیستی؟    تعجب کردم!    گفت: مرد هم برای زن گل می گیره؟؟؟ مگه تو زنی؟ حتما یک ایرادی داری!! من روسیه هم بودم چهل ساله با زنم زندگی می کنم اما گل واسش نگرفتم!!    من هم مثل لورل و هاردی به دوربین نگاه کردم!!   

پست های مرتبط:

8 مارس،روز زن آذربايجاني،روز زن در جهان  ۱۸ اسفند ۱۳۸۶

8 مارس،روز زن،صبح یک روز تعطیل!     ۱۷ اسفند ۱۳۸۵

۲۵ و ۲۶ فوریه از سوی دولت آذربایجان "روز نسل کشی خوجالی" و تعطیلی عمومی اعلام شده است.

جنگ زشت است،ویرانگر است چه برای مهاجم چه برای مدافع بخت برگشته!  جنگ آذربایجان و ارمنستان یکی از این جنگ های بی حاصل است.  روز ۲۵ فوریه ۱۹۹۲  در خوجالی یکی از تصاویر زشت جنگ رخ داد.

شهر خوجالي در 14 كيلومتري شمال شرقي شهر خان‌كندي قره‌باغ و نزديك كوه قره‌باغ واقع شده است. در طی جنگ آذربایجان و ارمنستان بر سر منطقه کوهستانی قره باغ  نیروهای ارمنستان با محاصره شهر خوجالی در طی یک عملیات نظامی مشترک با نیروهای روسیه دست به قتل عامی بی سابقه در نیمه دوم قرن بیستم زد.

بقیه در ادامه مطلب...

می گفتند رئیس جمهور آذربایجان الهام علی اف گفته رو عشق را روزجهانی عشق (ولنتاین) نگیرند و  روز ده تیرماه را به عنوان روز ولنتاین برگزار کنند. روز سوگیلی،روز عروسی الهام و فریده، رومئو و ژولیت آذربایجان.

امسال در باکو روز جهانی عشق کم رمق تر از سال قبل برگزار شد و کافه ها برخلاف سال گذشته منوی ویژه روز عشق را نداشتند. از الهه عشقی که سال پیش سبد به دست شیرینی به زوج های عاشق می داد خبری نبود. اما تا دلت بخواهد بازار گل فروشها داغ بود،زوج ها گل سرخی به دست در تارگوی و بولوار می خرامیدند!  در رستورانها هم جای سوزن انداختن نبود،عشاق جوان برای هم عشق تکه پاره می کردند. مسلما نامزد یا دوست بودند، چون اگر زن و شوهر بودند،الان شوهر در کافه ای نشسته بود و الی گرام(پنجاه گرم) میزد تو رگ و تلویزیون نگاه می کرد. نیمه شب مست به خانه می رفت و آن قدر مست بود که رهگذرها پول تو جیبش می گذاشتند!!!... زن هم نفرینش می کرد. تا الان هم طلاق گرفته بودند هه هه! 

پست های مرتبط:

ولنتاین                       ۲۵ بهمن ۱۳۸۵

الهام و فریده ،روزی برای عشق   ۱۰ تیر ۱۳۸۷

روز سوگیلی در آذربایجان   ۹ تیر ۱۳۸۶

روز سوگیلی                ۱۰ تیر ۱۳۸۵

عکسی از فیلم سهم گمشده

فیلم سینمایی "سهم گمشده" ساخته حسن نجفی در سینما فلسطین تبریز به نمایش گذاشته شد. این فیلم که محصول مشترک سازمان توسعه سینمایی سوره حوزه هنری و شبکه جهانی سحر است در جمهوری آذربایجان فیلمبرداری شده است و بازیگران آن آذربایجانی هستند. اوایل سالجاری خورشیدی تلویزیون ANS در برنامه "سیانس" اقدام به پخش قسمت هایی کوتاه از این فیلم و مصاحبه با کارگردان و بازیگران آذربایجانی آن کرد.

این فیلم که در ژانر دینی است بطور خصوصی در آذربایجان برای دانشجویان و فرهیختگان آذربایجانی به نمایش در آمده است.

دانشجویان ایرانی که در دانشگاه های مختلف باکو درس می خوانند به دو دسته اند. یک دسته در دانشگاه هایی هستند که تعداد دانشجویان ایرانی کم است. معمولا دانشگاه مزبور نامه ای به آنها می دهد و پاسپورت ها را یک نفر به خارجی ایشلر ناظیرلی (وزارت امورخارجه) می برد و ویزای خروج می گیرد.  یک دسته که بچه های طب را در بر می گیرد دانشگاه خودشان پاسپورت ها را جمع می کرد و ویزا می گرفت.  اما این بار وزارت خارجه آذربایجان در یک اقدام انقلابی اعلام کرده بود که دانشجویان باید از سفارت جمهوری اسلامی ایران نامه بیاورند و ... 

کنسولی ایران شاهد حضور بیش از صد دانشجو با امریه هایشان بود . ماموران سفارت تند تند در حال تایپ درخواست ها بودند. واقعا دست آقای کاشفی درد نکند. اما وزارت خارجه آذربایجان دید اگر آزار و اذیت را بیشتر نکند شب خوابش نمی برد!!  به سفارت ایران اعتراض کردند و گفتند دانشجویان خودشان باید اقدام کنند!

دانشجویان ایرانی به ساختمان مربوطه رفتند و  علرغم کارشکنی ماموران آذربایجانی ویزا گرفتند. اما این پایان کار نبود. تاریخ های عجیب و غریب خروج ویزاها باز دردسر ساز شد. حتی یک دانشجوی دختر را طوری ویزا زده بودند که دیپورت محسوب می شد!!    آقای کاشفی می گفت: در این همه کشور خدمت کردم ولی به اندازه این ها اذیتم نکردند! ایشان می گفت: حتی یک بچه چند ماهه را  مرزبانان آذری برگرداندند که چرا عکسش در ویزا نیست. با موبایل عکس می گیرند و روی ویزا می زنند...

خوشبختانه من در یک روز خلوت و به دور از این قصه ها رفتم و پاسپورتم را دادم. پارتی بازی و این حرفا...عصر ویزایم آماده بود!

باز فلسطین،باز اسرائیل و باز در زمانی که جهان آماده استراحت می شود. اسرائیل همیشه در مواقعی حمله می کند که حواس رسانه ها جای دیگری است. در ۱۹۸۲ وقتی جهان مشغول جام جهانی فوتبال بود به جنوب لبنان حمله کرد. اما این بار در یک عید مذهبی نشان داد که حتی به ادیان و مذهب هم احترام نمی گذارد. شرمشان باد!  

سیاست بازان دارند متن بیانه هایشان را پاکنویس می کنند. عملی غیر قانونی و خودسرانه را می خواهند از راه قانونی و دموکراتیک حل کنند،طنز روزگار را می بینید؟! هر دقیقه تاخیر جان چند کودک را به خطر می اندازد! چرا دنیای ما ناتوان است که اسرائیل می تواند هر کاری انجام دهد؟

مطالب مرتبط:

شب روباه   ده مرداد ۱۳۸۵

دنیا با گرگ ها می رقصد!  یازده مرداد ۱۳۸۵

آتش بس در بازی بزرگان  بیست و چهار مرداد ۱۳۸۵

بگذار تا بگريم چون ابر در بهاران    كز سنگ ناله خيزد روز وداع ياران

یک خواننده ای من داشتم که سوالای عجیب و غریب می پرسید.طوری که من تصور می کردم لو رفتم و کسی من رو شناخته است.  این ماجرا گذشت. یک شب من به کسی که بهش اعتماد داشتم (و دارم) خودم رو معرفی کردم و گفتم این وبلاگ منه و...  اون هم گفت:اون کسی که با اسم فلان پیام می گذاره منم!   معما حل شد!   دوست دوست شدیم.    

اما...

در غربتی که به قول شهربانو خانم گندم می گندد،هیچ چیز پایدار نیست.  وقتی ماهی یک دفعه دوستت را ببینی معلوم است سوتفاهم ها روی هم تلنبار می شود. دوستی ما را چشم کردند،چوب لای چرخش گذاشتند و سرانجام با یک سوتفاهم...  دلواپس این دوست هستم. 

سفر چند روزه به پایان رسید و دوباره به شهر باکو برگشتم!    این دفعه در تبریز یک چیز جالب هم دیدم،جز گشت ارشاد یک آژانس ارشاد هم بود که نمیدانم عملکردش چیست؟  

پست مرتبط:

روز دانشجو در باکو   ۱۷ آذر ۱۳۸۵

امروز روز جهانی معلم است،جمهوری آذربایجان هم این روز را  که در هفته آغاز مدارس است برگزار می کند. امسال از والدین نفری ۲۵ مانات گرفته اند تا به صلاحدید مدیر چیزی به خانم یا آقا معلم بدهند.(کلاس ها معمولا سی نفره است)

به رسم هر سال هفت خاطره را از دوران تحصیل تحمیلی (!) می نویسم!

۱.معلم کلاس اول ابتدایی برای این که  بخوانیم.....

بقیه در ادامه مطلب...

هر سال نزدیک به سال تحصیلی دوستان زیادی برای من نامه می فرستند و راهنمایی می خواهند.با این که همه را در وبلاگ توضیح داده ام ولی باز برایشان می نویسم. بعد دوستان غیب می شوند! ارگون می ماند و وبلاگش!

پیام های آزار دهنده قومیتی ،مغرضانه همچنان ادامه دارد که اصلا به متن ها ربطی ندارند. پس تصمیم گرفتم تغییراتی در وبلاگ بدهم تا دوره جدیدی را شروع کنم

"روز آخر آقا جون منو صدا کرد و گفت: ارگون!   گفتم: بله آقا جون،بذارید دستتونو ببوسم!  گفت: لازم نکرده،فقط خونه بالای ۵۰۰ دلار نگیر! "

یک خونه معمولی و زیر خط فقر که بشه توش زندگی کرد،زیر ۴۵۰ دلار یا ۵۰۰ دلار پیدا نکردم!!  قیمت خونه سرسام آور رفته بالا!   شیطونه میگه درس رو بذارم زمین ، برم بنگاه معاملاتی باز کنم!!    این بنگاه داری که من به او دخیل بستم و هر روز عین کارمند از صبح تو دفترشم تا خونه برام پیدا کنه،یک خانمه!  خانمی ۴۰-۳۵ ساله چاق که عینکی با فریم سیاه می زند و بلند بلند حرف می زند. دو گوشی موبایل دارد و به صاحب خانه ها زنگ می زند. یک دختر کوچولو موچولو دارد!   در این چند روز گاهی ظهرها میبینم دستش را گرفته و دارند به جایی می روند!   تضاد عجیب رفتار مردانه کاری زن با حس مادری اش با دخترش برایم جالب است.

دوباره به باکو برگشتم،هوا خیلی گرم است!  از فردا باید دنبال خانه باشم،دوباره پیدات می کنم خانه!!

*عکس مربوط به جشن گلها است،این خط لوله معروف جیحون-تفلیس است،کمی پایین تر نام ایران دیده می شود. عکاس ارگون وبلاگ اف!

روز خبرنگار روزی است که خبرنگاری در راه خبررسانی در خاک غلطید!  چه انتخابی! کاش در این روز به یاد دیگر خبرنگارانی که در گذشتند بیافتیم. خبرنگاران  سوار بر c-130 ،کاوه گلستان و صدها خبرنگار ایرانی یا جهانی که هدفی جز نشان دادن حقیقت جنگ نداشتند.

روز خبرنگار برای من یادآوری دلهره و اضطراب است. نه برای خود،برای دوستان خبرنگار!   بیشترشان این جمله مرا به یاد می آورند: مواظب باش!   و این جمله چه تناقضی با روح خبرنگاری دارد!  خبرنگاری بی پروایی و جان گذشتگی است.  با این حال دلواپس دوستان هستم.   خبرنگاران وبلاگنویسان خوبی نیستند و دیر به دیر می نویسند.  چون این تنها راه ارتباطی من با آنهاست دلواپس می شوم، نکند...تنها دلگرمی من این است که آنها خبرنگار حرفه ای هستند و قواعد بازی را بلد هستند. 

این شغلی است که بازنشستگی ندارد،همیشه منتظری! عین تنیس، منتظری توپی را که زده ای، واکنشش را ببینی! حواست نباشد ممکن است با همین توپ آخری از بازی کنار بروی!! 

با این که به شغل شریف خبرنگاری مشغول نیستم ولی به تک تکشان عشق می روزم و دلواپس همه آنها هستم. مواظب باشید!!

(*)عکسی که همه این سوختگی را نشان می دهند. عکس از جواد گلزار. مربوط به قربانیان حادثه سی ۱۳۰

شهربانو خانم من را به یک بازی دعوت کرده است. نمی توانم دعوتش را اجابت نکنم.

بازی برق!:

 هر شخص باید موقعیت ۲۴ ساعته ( یک روز ) برق شهر را البته با معرفی محل اسکان خود بنویسد .

- اگر در کشور دیگری هستین لطفن بنویسین که آخرین قطعی برق شهر تون  کی و چگونه بوده است؟ .

من در مورد شهر باکو پایتخت جمهوری آذربایجان،می نویسم...

امروز در جمهوری آذربایجان روز رمئو و ژولیت های آذربایجان است: روز سوگیلی!    یک قصه عاشقانه شبیه به رومئو و ژولیت باعث شده این روز را به چنین اسمی بخوانند.

در روزهایی که آذربایجان مستقل می شد،دولت شوروی در آستانه فروپاشی دست به اقدامات نظامی زد و در هنگام خروج از جمهوری آذربایجان،۲۰ ژانویه، بسیاری از آذربایجانی ها را کشت، رومئوی ما، الهام، جزو این کشته ها بود. سی سال بیشتر نداشت و شش ماه بیشتر از ازدواجش با فریده نگذشته بود که به دست نیروهای روس کشته شد،فریده،همسر جوانش طاقت این داغ را نداشت. یکبار دست به خودکشی زد اما نجاتش دادند. اما یک روز در بیخبری دیگران،لباس های شوهرش را جمع کرد و روی آن خوابید. زهری را نوشید که تمام درونش را سوزاند.  یک هفته  تلاش پرشکان در بیمارستان  نتیجه ای نداد و ژولیت  به رومئو پیوست. روز عروسی این زوج را روز عشق نامیدند. قصه الهام و فریده ،قصه غم انگیزی است،قصه ای از وجود آخرین عشق های انسان مدرن!  شاید با مرگ او آخرین ژولیت تاریخ هم مرد!

مطلب مرتبط:

روز سوگیلی در آذربایجان   ۹ تیر ۱۳۸۶

روز سوگیلی                ۱۰ تیر ۱۳۸۵

کم کم باید ورزشی نویس بشوم!   باز هم این ترکیه خواب ما را پراند!!   تقریبا آخرهای بازی ترکیه و کرواسی داشتم چرت می زدم که... در سکوت شب چنین صدایی از کوچه آمد: اوه..!    به فاصله چند دقیقه..اووووووووووهه!!   واقعا زمین لرزید!   صدای شادی ترکهای مقیم باکو از هر کوی و برزنی می آمد.

پس از پیروزی ترکیه در ضربات پنالتی،ترکها به خیابان ها ریختند و به شادی و بوق و اندکی  حرکات موزون(!) پرداختند. البته  به خیابان ریختن نه به معنای ایرانی اش که خیابان را بند می آورند.  چند ساعتی صدای بوق های متنوع ما را مهمان کرد!   مخصوصا یکی دو تا از آنها  صدای زوزه گرگ می داد و هر بار یک دقیقه طول می کشید. کم مانده من بروم بیرون و بوقش را قطع کنم ولی...   نزدیک های صبح خیلی تمیز و مودب به خانه هایشان رفتند. شنیدم در چند کشور بین کرد ها و ترک درگیری پیش آمده اما این جا خبری نبود.

صبحش ترکها فقط از این بازی حرف می زدند،از تیمی که با وجود چند بازیکن مصدوم ونبودن دروازه بان اصلی باز هم پیروز شد.   می گفتند چند رستوران را شبانه باز کرده اند،به صاحب رستوران زنگ زده اند و او نیمه شب رستوران را برای ترکها باز کرده و آنها تا صبح شادی کرده اند.   

امیدوارم تیم ملی ایران به جام جهانی ۲۰۱۰ صعود کند تا ما هم با افتخار از صعودمان بگوییم. 

پست مرتبط:

درسی که باید از ترکها بگیریم!      ۲۷ خرداد ۱۳۸۷

تیم ملی ترکیه در یک نبرد نفس گیر مقابل جمهوری چک معجزه کرد،چیزی شبیه ایران - استرالیا !  در عرض ۱۵ دقیقه سه گل زد تا ۳-۲  به پیروزی برسد.    ترکیه سالهاست در عرصه فوتبال پیشرفتهای چشمگیری کرده و بهترین آن مقام سومی جهان است.  اما این بار ترکیه در دقایق پایانی دست به کاری بزرگ زد!

این بازی من را به یاد تیم ملی ایران در سالهای ۷۶ می اندازد.این بار هم ترکها تا آخرین لحظه نا امید نشدند و به تلاش خود ادامه دادند. درسی که ما باید از این پیروزی و تیم ملی ترکیه بگیریم.   خیلی ها می گویند گلهای ترکیه شانسی بود ولی من حاصل تلاش ۹۰ دقیقه ای ترکیه می دانم.

یک حاشیه جالب این پیروزی، واکنش های گزارشگر ورزشی کانال لیدر بود!  چنان گزارش می کرد که انگار تیم ملی آذربایجان به پیروزی رسیده است.  این را  دوستان ترکی که با هم بازی را نگاه کردیم می گفتند و ناراحت بودند.   در این میان یک پرچم جمهوری آذربایجان در میان تماشاگران ترکیه گزارشگر جوگیر را به فضا فرستاد!!  صد رحمت به جواد خیابانی خودمان!!

این پیام در پیام خصوصی هام گذاشته شده بود. ما هم کلی افتخار از خودمون در کردیم. ممنونم که به من رای دادید و  انتخابم کردید!  متاسفانه چون در این تاریخ در ایران نبودم نتونستم در مراسم شرکت کنم. از همه شما دوستان ممنونم.

جام ملتهای اروپا فردا رسما آغاز می شود. متاسفانه همیشه فدراسیون های فوتبال کمی بی معرفت هستند و گل بازی ها را زمان امتحانات می اندازند!!   بله! درست حدس زدید، ایتالیا قهرمان می شود!! حیف ایران نیستم و از گزارش عادل فردوسی پور محرومم. باید بازی ها را از یکی از کانال های ترکیه دنبال کنم. (هنوز نمیدانم کدام کانال پخش می کند!)

جالب است قرینه این مسابقه، ایران با امارات بازی دارد.  این علی دایی هم دمش گرم  مایلی کهن بازی در می آورد و همه ستاره ها را کنار گذاشته است. علی جان این راه که تو می روی به ترکستان هم نمی رسد،البته شاید به جام ملتهای اروپا برسد!!  آخر ما ملت شگفت انگیزی هستیم! 

 پست مرتبط:

خدا ایتالیا را بغل کرد!  ۱۹ تیر ۱۳۸۵

روز ۳۱ می  کلیه مدارس آذربایجان تعطیل می شود. جشنی می گیرند و زنگی را به صدا در می آورند به نام: سون زنگ!(son zəng)

دختر و پسرهای دانش آموز با پیراهنی سفید که طرح پرچم کشورشان بصورت نوار بر روی آن  بود،در خیابان ها شادمان می رفتند. روی پیراهن هایشان را دوست هایشان امضا کرده بودند،یادگاری از روزهای نیمکت نشینی!  

تلویزیون های باکو  برنامه های اختصاصی را  در این روز نشان دادند. در یکی از کانال ها،خانم خاطره(خواننده باکویی)  با مجری برنامه گویا هم مدرسه ای بوده اند.  خاطره به همراه تیم تلویزیونی به مدرسه ای که درس خوانده رفت.لباس بچه مدرسه ای ها را پوشیده بود و موهایش را خرگوشی بسته بود. تقابل او با معلم هایش دیدنی بود. در  آغوششان گریه کرد و... از خاطرات و شیطنت هایش می گفت. دانش آموزان دورش را گرفته بودند و او سون زنگ مدرسه را با یک زنگوله زد!  

درست است من از اداهای این خواننده و مجری برنامه خوشم نمی آید ولی از نفس برنامه خوشم آمد. حالا جالب است مدیر مدرسه و معلم ها افتخار می کردند که به خاطره درس داده اند، حالا اگر مدیر یا ناظم ما بود می گفت :  رفته واسه ما مطرب شده!!

به افتخار خودم که مدرسه آخرم son zəng نداشت و اصلا خود مدرسه الان وجود خارجی نداره!!

عكس از وبلاگ علي اصغر شفيعيان

دوست خوبم علی اصغر شفیعیان در وبلاگش درباره پرچم های مقابل یک هتل نوشته بودند. پرچم اسرائیل(رژیم اشغالگر قدس) در کنار پرچم مقدس کشورمان افراشته شده بود.  با پیگیری و تلاش های دوستمان پرچم ها را از بیخ کشیدن پایین!!  حالا نه پرچم ما هست و نه پرچم کشورهای دیگر!  چین و آمریکا هم پا سوز ما شدند!  البته چه بهتر،یک پرچم رژیم زورگوی اشغالگر کمتر! 

نوشته اي بر اين اساس نوشتم كه تا اين جا سوءتفاهم هاي زيادي در بر داشته است.بقيه در ادامه مطلب...

عکاس،اورخان تقی اف

دو سال از آغاز این راه طولانی گذشت.  دو سال قبل تصمیم گرفتم دلواپسی هایم را مکتوب کنم،مهربان بنویسم و مهربان ببینم. حالا تا چه حد موفق بوده ام،دوستانم باید پاسخ بدهند. بسیاری از نوشتنی ها را نوشتم و بسیاری را فرصت نکردم بنویسم!   

آقای  سید محمد خاتمی  رئیس جمهوری پیشین در اوج گفتگوی تمدن ها،در سفری به غرب جمله ای تاریخی گفت: " آنها که فقط بدی های غرب را دیدند، غرب را نشناختند،آنها که فقط خوبی های غرب را دیدند، غرب را نشناختند! "    من این جمله بسیار دوست دارم!      سعی کردم هر دو را ببینم و بنویسم. نگاهی خاکستری،نه سیاه و سفید!

چند سال قبل کتابی را خواندم،مردی مشاهده هایش را از آغاز قرن بیستم تا جنگ جهانی دوم نوشته بود، زمانی که حکومت های سلطنتی اروپا ور افتادند و جغرافیای اروپای پیر تغییر کرد. مشاهده هایش را بی کم و کاست،بدون جهت گیری خاصی نوشته بود.

بدین صورت  وبلاگ دلواپسی های یک مشاهده گر  برای دیدن شهر بادهای سرد،باکو، در یکی از زیباترین فصل هایش متولد شد.  

در این دو سال چندین نفر، کاری شبیه به من کردند، این خوشحالم کرد. توانستم آغازگری موجی نو باشم که امیدوارم ادامه پیدا کند...   همچنان می نویسم،برای وطنم همیشه ایران!

معلم های دانشگاه های باکو  دو جورند،جوان ها و پا به سن گذاشته ها. نمی گویم پیر، چون پیر بوی از کار افتادگی می دهد ولی بعضی از این ها دست صد جوان را می بندند!   هر دو جورشان لجباز و مغرور هستند.  برای این که من طلبه (دانشجوی سابق!)  نفهمم چه می گوید به روسی با همکار هایشان حرف می زنند.  گه گاه وقتی روسی می پرانیم، وحشت زده نگاه می کنند که یعنی می فهمی ما چی میگیم؟!          جوان تر ها یک حسنی دارند،وجود علوم جدید،کمبود امکانات علمی جهان سومی را می پذیرند.        این معلم ها از هر دسته و رسته ای باشند نسبت به ما ایرانی ها حرمت دارند!!  یعنی  سنت حرمت را به مانات گرامی می دارند و اگر گرامی نداریم ما را دوباره سنت می کنند!!!

این بود انشای بد خط معلم من!

آیا رسانه که رسالت خبررسانی را بر عهده دارد،می تواند شوخی کند؟ 

سالهاست مردم عادت کرده اند تمام اطلاعات خود را از رسانه ها بگیرد. از همان ابتدا شوخی ها شکل گرفت. از حمله موجودات فضایی به زمین تا مزرعه اسپاگتی(!) شوخی رسانه های بزرگ غربی بوده است.

در ایران از دهه ۳۰  اولین دروغ های روزنامه و رادیویی آغاز شد. روزنامه نگاران در آن روزها با این مشکل روبرو بودند که به دلیل تعطیلی سیزده روزه کشور هیچ خبری برای نخستین روز بعد از تعطیلات ندارند پس دروغ ۱۳ را  مصادف با دروغ اول اپریل ابداع کردند.      در چند سال اخیر روزنامه شرق با کج شدن برج میلاد همه را شوکه کرد و چند روز قبل وبلاگی با خبر ترور رئیس جمهوری سابق ساعاتی همه را متاثر کرد.   واکنش هایی که امسال در وبلاگها در مقابل دروغ ۱۳ ایجاد شد ،ما را به فکر فرو می برد.

رسانه ای یا روزنامه ای که یک سال خبر رسانی کرده،یک روز در سال را با خبر دروغ شوخی کرده است! آیا این دروغ رسانه ای جایز است؟   تا چه حد باید با مردمی که به خبرها اعتماد دارند،شوخی کرد؟   آیا ظرفیت شوخی ما ایرانی ها بالاست؟ 

-دست- نوشت:  من خودم از خبر ترور و شهادت سید محمد خاتمی رئیس جمهور سابق  یخ زدم. 

مطلب بعدی: قصر علی اینسان اف

آذربایجان در آستانه یک فاجعه تاریخی...

مدت ها صحبت از تخریب قیز قلعه سی و قسمتی از ایچری شهر بود. رشد ساختمان های اداری در کنار ایچری شهر  سرانجام به حریم تاریخی این مجموعه تاریخی رسید.   شرکت های پیمانکار با استدلال به کهنگی قیز قلعه سی و عدم مرمت مداوم آن و خطر ریزش، حکم تخریب قیزقلعه سی و قسمتی از دیوارهای شرقی آن را گرفتند. از صبح امروز مردم آذربایجان با تشکیل دیوار انسانی مانع پیشروی لودر های تخریب به قیزقلعه سی شدند ولی متاسفانه دروازه شرقی ایچری شهر بطور کامل تخریب شد.

تا ساعاتی دیگر قلعه تاریخی آذربایجان با خاک یکسان می شود،فعلا تمام خیابانهای اطراف را مسدود کرده اند و در حال تخلیه کامل اهالی هستند.

بقیه در ادامه مطلب...

سال پر فراز ونشیب ۱۳۸۶ تلخی و شیرینی های زیادی داشت،سخت است دلواپسی ها را خوب و بد کنم و بنویسم.

1. كتاب شهربانو در سال ۱۳۸۶ منتشر شد،قصه هايي از مردم،از گذشته اي همين بغل گوشمان و شعرهاي آشنايش  دلواپسم مي كند. دلواپسي براي فردا است،چون هيچ تغييري رخ نداده! ما فرزند همان پدران و مادران متحجر و سنتي هستيم.

۲. شهريور ماه يك سري مطالب در مورد زندگي در باكو نوشتم،بعضي از عادات مردم آذربايجان را نوشتم. واكنش هاي منفي عجيبي در پي داشت. هر بار كه وارد اين مقوله شدم واكنش هاي عجيبي ديدم....

بقیه در ادامه مطلب...

بهار دم در خانه است!   هوای باکو خیلی بهتر از چند روز گذشته شده،همه چیز آماده تغییر سال است. اما اینجا سال تغییری نمی کند فقط عید است!   امسال چه سالي بود،انگار ديروز بود،چه زود گذشت!  دیدن این همه پلاک زرد ایران نمی دانم باید باعث خوشحالی ام باید باشد یا ...    با صدای بلند فارسی حرف می زنند!  

از صبح تلویزیون  برنامه نوروزی پخش می کند،دیروز به مناسبت چهارشنبه سوری در شهر غوغایی به پا بود،باید دید برای تحویل سال چه تدارکی دیده اند؟

چند ساعت دیگر خاله بهار به عمو نوروز می رسد!! 

                     عيد نوروزتان مبارك!

به نظرم ما هم چنین افسانه ای کهن را داشته ایم و رفته رفته به فراموشی سپرده شده است.

با این که بیشتر شوخی بود ولی ابتکار منحصر به فردی بود!

عکس ها در ادامه مطلب

دانشجویان ایرانی به هلال احمر (جموری اسلامی ایران)  هجوم بردند. همه به فکر واکسن هپاتیت افتاده اند.  طبق روال طبیعی ابتدا آزمایش خون می گیرند بعد واکسن می زنند. قیمتش شش مانات است.

از این حرکت نتیجه می گیریم:

۱.کلا ایرانی جماعت تبش تنده! 

۲. هر دوره ای یک چیزی مد میشه، بعد به فراموشی سپرده میشه!

۳.تا خطر به دم گوشش و کارد به استخونش نرسه،هیچ اقدامی نمی کنه!

پ.ن:نتیجه آزمایش ۱۰ روز بعد مشخص میشه،یک روزه جواب نمیدن! (مگه تست حاملگیه؟)  منتظر بمونید جوابش بیاد وگرنه انگار آب خوراکی زدید! 

پ.ن ۲:ابتلای هیچ دانشجو یا شهروند ایرانی در جمهوری آذربایجان به هپاتیت گزارش نشده است. که نشانه اینه که یا کسی نگرفته یا از رو مردم آزاری به کسی نمی گه!!