تیتر مطلب قبل چگونه جوانان خیر به جوانان شرور تبدیل شد!  بود. آقای احسان سیفی در یک پیام جالب نوشتند:...بدبخت در حال نوشتن گزارش يا خبري تحقيق كن .آيا از گذشته و خدمات جوانان خير آشنا هستيد؟

نظرات همه محترم است و باید به حرف مخالف و موافق احترام گذاشت. اما گاهی باید توضیح داد چون ممکن است عده ای احساس تکلیف کنند و...  من در مطلب قبلی درباره روانشناسی جامعه ایرانی نوشتم و این که چرا مردم با یک شایعه به بانک هجوم می برند؟  اما  پیام ها برداشت دیگری را نشان داد.

در ادامه مطلب درباره  احسان سیفی ها و فرهنگ سازی که صورت نگرفته بخوانید...

[...ادامه مطلب]

اواخر دهه شصت خورشیدی شرکت های مضاربه ای مثل قارچ سبز شدند و مردم برای چند برابر کردن پولهایشان دار و ندارشان را بردند و سرانجامش هم که روشن است.   چند سال بعد شرکت های هرمی با نام های پنتاگون و گلد فلان آمد،عده ای ثروتمند شدند و عده ای جلوی در موسسه تجمع کردند و...!

صندوق قرض الحسنه عمری به اندازه انقلاب دارد،شاید بیشتر اما رواجش سی ساله است. کاری به درستی یا نادرستی اش نداریم مسلما با دوتای بالایی فرق زیادی دارد. قدیم تر ها هم مردم پول می دادند تا حاجی یا بازاری معتمدی با پولشان در بازار کار کند و سودی به آنها بدهد.  در چند سال اخیر این صندوق ها بعد تازه ای گرفته است.  در کنار صندوق هایی که پشتشان به جایی محکمی گرم است و مو لای درزشان نمی آورد. صندوق هایی هستند که گاهی خبرساز می شوند.  صندوق قرض الحسنه ای که در مسجدی یا محله ای است چون دست معتمد محل یا روحانی است امکان اختلاس یا کلاه برداری اش نیست اما در ابعاد بزرگ تر وقتی مردم صاحبانش را نمی شناسند یا در دسترشان نیست ترس از این پول از دست دادنشان گاهی به تجمعی می انجامد، مثل صندوق قرض الحسنه جوانان خیر ! 

بقیه در ادامه مطلب...

[...ادامه مطلب]

تبریز از چند ماه پیش که ترکش کرده بودم فرقی نکرده است. رکود اقتصادی،مغازه داران بی حوصله،آستانه تحمل پایین مردم و ...  شهر را بی رمق کرده است. از دیگران پرس و جو می کنم گویا طرح های شهرداری و دولت از نمایشگاه کتاب تا برنامه های ویژه موزه شهرداری چندان مورد استقبال مردم قرار نگرفته است. همه به دنبال پول هستند و بس!  شهر من، روحش بیمار است!

توضیح ضروری:نام عکاس را پیدا نکردم

 

بالا نوشته سرویس بهداشتی ،پایین نوشته شارژ گاز کولر!

مکان تبریز،نزدیک قاری کورپی

ویزاهای ده روزه را از ما بهتران بردند و ویزای چهار روزه به ما رسید!   البته شوخی می کنم ولی من معیار این روزهای ویزا را نفهمیدم.به یکی دادند،به یکی ندادند. ما که ده روز خواستیم، مسئول دلسوز با لحنی تهدید آمیز گفت: کاری نکن همینم ندیما!

کوی ولی عصر چهل سال پیش زمین هایی با قیمت نازل بود. قسمتی از آن را دره ای بزرگ تشکیل می داد. ثروتمند معروف تبریزی مرتضی خویی تمام آن زمین ها را خرید و برای این که بتواند با قیمت مناسب بفروشد طرح و نقشه یک کوی را ریخت.  تمام خیابان ها و فلکه بازار و تک تک کوچه های امروزی کوی ولی عصر قبل از انقلاب نقشه اش داده شده است.بعد از انقلاب ادامه طرح دقیقا از روی آن نقشه ساخته شد.  حتی ساختمان فعلی دادگستری به همین منظور در نقشه پیش بینی شده بود. قرار بود زمین ها را متری ۱۰ تومان به فرهنگیان فروخته شود. یک قسمت را به دانشگاه برای خوابگاه ، قسمتی را به مخابرات و زمینی را برای اداره برق واگذار کرد.  دره بزرگ را با خاک نرم پر کرد و تند و تند فروخت. حالا آن زمینها نشست کرده است!    اگر طرح با وقوع انقلاب اسلامی برخورد نمی کرد، بیشتر ساکنان آن زمین ها  فرهنگیان بودند.  کوی،کوی ولیعهد  نام گرفت.  کوی یکی زیباترین نقاط تبریز بود،صبح ها کوههای تبریز و هوای خنک سحرگاهی انسان را سر مست می کرد. طرح کوی ولیعهد،طرحی مدرن برای تمرکز زدایی از نقاط مرکزی شهر و طرحی نو برای شهر تبریز بود. وقوع انقلاب اسلامی نه تنها این طرح متوقف نکرد بلکه کوی جایی تبدیل شد که حتی در خواب طراح اولیه اش نمی گنجید! . 

همه به حاشیه شهر رفتند،ثروتمندان و قسمتی از طبقه متوسط به کوی ولی عصر رفتند. پدیده جدیدی و قشر خاصی در فرهنگ شهرنشینی تبریز به وجود آمد.  در طول این سی سال اخیر  کوی ولی عصر تبدیل به طبقه خاصی شده است.  

[...ادامه مطلب]

یک روز دیدیم میله هایی را وسط خیابان ها چیدند و رشته رشته در اکثر خیابانهای مهم تبریز جلو رفتند. شبانه رنگ زدند و در عرض یک روز ایستگاهش را ساختند!   رئیس راهنمایی رانندگی تهران بزرگ به تبریز آمد و افتتاحش کرد.

خیابانها یک طرفه شدند و خیابان مهمی چون خیابان امام خمینی ترافیک وحشتناکی پیدا کرد. این اتفاقات درست در آستانه فصل بازگشایی مدارس ضربه جبران ناپذیری به اصناف آن خیابان زد. چون یک طرف خیابان نمی شد پارک کرد و به تبع چون خیابان خیلی باریک بود و حالا باریک تر شده بود آن طرف هم پارک کردن غیرممکن شده بود.   بازار تربیت همیشه در شهریور بورس لوازم تحریر داشت و از همه جای تبریز برای خرید می آمدند. با کاهش شدید مشتری و از رونق افتادن بازار  زمزمه های فروش مغازه ها به گوش می رسد. آبرسان هم جای خود را دارد ولی خب آبرسان مدتی بود از رونق افتاده بود. ...

بقیه متن را در ادامه مطلب بخوانید...

[...ادامه مطلب]

عکاس: مهدی تبریزی

تبریز در زمینه سینما هم جزو اولین ها است!  سینما آفتاب اگر اشتباه نکرده باشم در سال ۱۲۹۸ تاسیس شد. کمی بعد سینما سعدی (۲۲ بهمن فعلی) در ۱۳۰۸ خورشیدی تاسیس شد.! به روایت تاریخ تا سال ۱۳۵۶ خورشیدی قبل از ورشکستگی سینمای ایران یازده سینما در تبریز وجود داشته است. چند سینما در روزهای انقلاب سوخت و چند تای دیگر چند سالی عمر کردند تا تعطیل شدند!  از جمله سینما کریستال عزیز من که همه فیلم های محبوبم را در آن جا دیده ام. خیلی سینمای بزرگی بود خرابش کردند، گفتند مجتمع فرهنگی-سینمایی می سازیم ولی جایش یک پاساژ زشت سبز شده است! به قول دوستی این شهر ضد تاریخ است و با عجله تاریخش را خراب می کند!

[...ادامه مطلب]

گدا نداریم، اصرار نفرمایید!

تبریز به شهر بدون گدا معروف است. واقعا تا این لحظه یک گدا هم در سطح شهر ندیده ام اما دستفروش کم نیست. دستفروش هایی با تیپ های مختلف، خانم شیکپوش که لباس هندی می فروخت،پسری که بی رودربایستی در یک قدمی گشت ویژه پوستر باریش اکارسو و خوانندگان ایرانی را می فروشد و روسری فروشی که فکر کنم کل کوی ولی عصر او را می شناسد!! و صدها مورد دیگر  که  نیاز شهر را به یک بازار هفتگی را نشان می دهد. 

مراسم شادروان خسرو شکیبایی

برادر خسرو شکیبایی،محمود شکیبایی مقیم تبریز است. در کوی ولی عصر مراسمی را برای برادر مرحومش برگزار کرده بود و من هم در آن شرکت کردم. قصه این برادر را در وبلاگ عمو بهروز می توانید بخوانید. این مراسم نسبت به مراسمی که در تهران برگزار شد منظم تر و آبرومندتر بود. البته من گزارشی از این مراسم را در نشریات چاپ تبریز ندیدم. اگر از خبرنگاران مقیم تبریز چنین گزارشی را سراغ دارد،به من اطلاع دهد. 

خط ویژه؟

اخیرا خیابان ها را نرده کشی کرده اند،می خواهند خط اتوبوس بکشند. فعلا خیابانها را به شدت شلوغ کرده است.

مطلب بعدی: سینما در تبریز

ائل گلی (شاه گلي) از گردشگاه هاي زيباي تبریز  است كه در جنوب شرقي تبریز بر دامنه تپه اي واقع شده. ایل گلی استخري بزرگ به شكل مربع به مساحت 54 هزار و 675 متر مربع است و در جنوب آن تپه اي وجود دارد كه آنرا از بالا تا پايين، همسطح استخر، پله بندي كرده و نهر آبي از آن به سمت پايين روان است.   قهرمان میرزا،پسر هشتم عباس میرزا این باغ زیبا را بنا و آباد کرده است. به همین دلیل شاه گلی نام گرفته است.

 بنای معروف شاه گلی (ائل گلی) را که در وسط استخر قرار گرفته را بعضی منابع به آق قویونلوها  و بعضی به خود قهرمان میرزا نسبت می دهند.  این بنا در اواخر قاجاریه متروک شد ولی در سال ۱۳۰۹ شهرداری تبریز آن را بازسازی کرد و به تفرجگاه عمومی تبدیل شد

بقیه در ادامه مطلب...

[...ادامه مطلب]

پس از چند روز به شرق بهشت مي رسم،تبريز،شهر اولين ها،شهر مشروطه،شهري استوار و مقاوم،شهر بادهاي خشمگين .

عكس از مجموعه آقاي فريد قاسمي است،همسر ليدا فريمان،پرچمدار كاروان المپيك ايران در ۱۹۹۲ بارسلونا.  اين ساختمان ساعت است كه قسمت اداری شهرداري تبريز در آن قرار گرفته است،يادگار آلماني ها،از بالا مجموعه بنا شبیه عقابیست که بالهایش را باز کرده است.

روبروی ساختمان ساعت،میدانی است که به نام میدان ساعت خوانده می شود. زمانی در وسط آن مجسمه شاه مخلوع و بعد تر مجسمه عاشیقی،بعد کره زمینی و سرانجام به شکل امروزین خود در آمد. میدان از یک طرف به خیابان امام خمینی راه دارد،خیابانی که قبل از انقلاب مرکز توریست های خارجی و دفاتر توریستی بود. کنار شهرداری خیابان مقصودیه قرار دارد،دانشگاه سهند  و موزه سنجش در همین خیابان قرار دارد. روبروی خیابان مقصودیه،تربیت قرار دارد،یکی از مشهورترین نقاط تبریز با معماری منحصر به فرد خود. 

هر چند کرمهای برجساز این درخت کهن را رنج می دهند،شهرداری تبریز در کنار اقدامات نیکش باید جلوی ساخت و ساز این برجساز ها را بگیرد چون اگر این چند برج کنار شهرداری منطقه هشت ساخته شود،حریم تاریخی میدان ساعت و خیابان مقصودیه نقض می شود.

بقیه در ادامه مطلب...   

[...ادامه مطلب]