بیش از هشت سال قبل برای تهیه گزارش از پشت صحنه ی سریال استاد شهریار به دانشگاه سهند تبریز رفتم.مردی ۲۷-۲۸ ساله نقش شهریار ۱۵ ساله را بازی می کرد. شهریار فارسی حرف می زد و نقش مقابلش (دایی شهریار اگر اشتباه نکنم ) آذری حرف می زد!!  جایی که فیلم برداری می شد بصورت سنتی دکوراسیون شده بود. چیدمان قاجاری بود،در حالی که در آذربایجان چیدمان جور دیگری است،مثلا همه چیز را جفت می گذارند. به هر صورت از سرنوشت این سریال خبر ندارم. مسلما این سریال با سریال آقای کمال تبریزی فرق دارد.

قسمت اول این سریال از تلویزیون پخش و اعتراضاتی را به همراه داشته است. من این سریال را ندیده ام. شنیدم دو زبانه است. این از گرفتاری های سریال ها و فیلم های ماست. بازیگر ها کمتر به زبان محلی آشنا هستند و این به کلیت کار صدمه می زند. ای کاش  کلا گویش سریال به زبان فارسی بود و بعد توسط دوبلور های مسلط به زبان آذری ،دوبله به زبان محلی می شد.(نمونه برجسته اش ،سالها قبل سریال زیبای وزیر مختار  درباره عهدنامه های ننگین ساخته شد. با وجود وقوع ماجراها در تبریز،تمام سریال به فارسی بود اما بعدا در مرکز صدا و سیمای آذربایجان شرقی به زبان آذری دوبله شد). یا این که کارگردان از تمام هنرمندان آذربایجان استفاده می کرد و گویش تمام سریال آذری بود.      دلیل این که سریال باید به فارسی باشد این است که اگر به کاملا زبان آذری باشد باید برای بقیه مخاطبان هفتاد میلیونی با زیر نویس فارسی پخش شود و این گونه نیمی از مخاطبانش را از دست می دهد.  

هنوز خیلی زود است تا درباره این سریال قضاوت کرد، به هر صورت مهم تر از گویش سریال رعایت نکات زیبا شناسی و تاریخی زندگی استاد شهریار است.  استاد شاعر معاصر است و نسل میانسال تبریز از نزدیک او را دیده اند. قصه زندگی و شعر هایش را از پیر و جوان از بر هستند. حتی در جمهوری آذربایجان او را در ردیف مشاهیر خود قرار می دهند،در آواز هایشان اشعار زیبای استاد را به زیبایی می خوانند. پس پرداختن به او کمی سخت است.

امیدوارم در پایان سریال صدا و سیما گزارشی از خانه استاد شهریار و نزدیکانشان تهیه کند تا مردم ایران با شاعری که سالها با اشعارش زندگی کرده اند بیش از پیش  آشنا شوند.   من هنوز سریال را ندیده ام انشاالله وقتی سریال تمام شد بیشتر در این باره می نویسم.