1. كتاب شهربانو در سال ۱۳۸۶ منتشر شد،قصه هايي از مردم،از گذشته اي همين بغل گوشمان و شعرهاي آشنايش دلواپسم مي كند. دلواپسي براي فردا است،چون هيچ تغييري رخ نداده! ما فرزند همان پدران و مادران متحجر و سنتي هستيم.
۲. شهريور ماه يك سري مطالب در مورد زندگي در باكو نوشتم،بعضي از عادات مردم آذربايجان را نوشتم. واكنش هاي منفي عجيبي در پي داشت. هر بار كه وارد اين مقوله شدم واكنش هاي عجيبي ديدم. مهم ترينش در مساله بوق زدن بود! حالا جالب بود،در موارد فرهنگي همه خاموش بودند ولي اصرار داشتند در تهران بيشتر از باكو بوق مي زنند يا تعداد تصادف روسيه (كشور ۷۰۰ ميليوني) از آذربايجان(۱۲ ميليوني) بيشتر است!! دلواپس اين تعصب بيخودي ام! به ياد حرف آن ژنرال رژيم پهلوي مي افتم "مثل برف آب خواهيم شد"
۳. آذربايجاني ها تركهاي تركيه را بيشتر از ما دوست دارند. هم حق را به آنها مي دهم،هم نمي دهم! از ترك ها بدم نمي آيد،دوستان ترك كمي ندارم اما اين رفتار آذري ها كم كم تبعيض آميز مي شود و رفتارهاي ايراني ها كمي... دلواپسم روزي از ما متنفر شوند.
۴. امسال فيلم دو اعدام را ديدم،مردم سوت مي زدند! از ساعت پنج صبح با فلاكس چاي آمده بودند تا اعدام را ببينند،يكي رو به مجري تلويزيون مي گفت: بيشترش كنيد! دوستي تبريزي مي گفت: انگار رفتن باغشمال فوتبال تراكتورسازي را نگاه كنند! جوان ها فيلم هايش را از طريق بلوتوث به يكديگر مي دادند! دلواپس قصي القلب شدن جامعه جوان ايرانم.
۵. يكي از تفريحات ما شده اسم شاعران و دانشمندان ايران را به عنوان شاعر يا دانشمند آذربايجاني يا ترك شنيدن! بعضي هايشان يك نسبتي با آذربايجان دارند اما ابوريحان بيروني،ذكرياي رازي و ابوعلي سينا!! دلواپسم چيزي براي نسل بعدي براي افتخار كردن نماند!
۶.اولين نمونه هاي ايدز و هپاتيت در بين دانشجويان... اين تازه از نتايج سحر است!
۷. زلزله تبريز امسال دلواپسم كرد،همه را از خواب پراند ولي بيدارمان نكرد!! هنوز هم شهرهاي ما به يك مو بندند،اين زلزله هم باعث نشد ما شهرسازي مان را اصولي كنيم يا ستاد بحراني تشكيل دهيم.
۸. نوروز با شكوه هر چه تمام تر در آذربايجان برگزار مي شود. هر روز سنت هاي اصيل آذربايجان را از تلويزيون پخش مي كنند تا فراموش نشوند! خواب زدگي هفتاد ساله را جبران كنند. دلواپسم ما فراموش كنيم. همانطور كه فراموش هم كرده ايم! عيدمان شبيه عيد نيست فرهنگ زودتر از آثار ساساني زير آب مي رود.
۹.تعطيلي دنياي تصوير مثل گل خوردن در دقيقه ۹۴ بود!! باورم نمي شود،دلم ميگيرد،چرا شب عيد؟ دلواپسم فردا نوبت كيست؟
۱۰. ويزاي دانشجويي! براي اجازه ورود به كشورمان بايد كلي دليل و مدرك بياوريم،وطنمان را گدايي كنيم. كلي براي ويزايش معطل شويم.فقط دو بار در سال! وطن را هم جيره بندي مي كنند؟!