عکاس،اورخان تقی اف

دو سال از آغاز این راه طولانی گذشت.  دو سال قبل تصمیم گرفتم دلواپسی هایم را مکتوب کنم،مهربان بنویسم و مهربان ببینم. حالا تا چه حد موفق بوده ام،دوستانم باید پاسخ بدهند. بسیاری از نوشتنی ها را نوشتم و بسیاری را فرصت نکردم بنویسم!   

آقای  سید محمد خاتمی  رئیس جمهوری پیشین در اوج گفتگوی تمدن ها،در سفری به غرب جمله ای تاریخی گفت: " آنها که فقط بدی های غرب را دیدند، غرب را نشناختند،آنها که فقط خوبی های غرب را دیدند، غرب را نشناختند! "    من این جمله بسیار دوست دارم!      سعی کردم هر دو را ببینم و بنویسم. نگاهی خاکستری،نه سیاه و سفید!

چند سال قبل کتابی را خواندم،مردی مشاهده هایش را از آغاز قرن بیستم تا جنگ جهانی دوم نوشته بود، زمانی که حکومت های سلطنتی اروپا ور افتادند و جغرافیای اروپای پیر تغییر کرد. مشاهده هایش را بی کم و کاست،بدون جهت گیری خاصی نوشته بود.

بدین صورت  وبلاگ دلواپسی های یک مشاهده گر  برای دیدن شهر بادهای سرد،باکو، در یکی از زیباترین فصل هایش متولد شد.  

در این دو سال چندین نفر، کاری شبیه به من کردند، این خوشحالم کرد. توانستم آغازگری موجی نو باشم که امیدوارم ادامه پیدا کند...   همچنان می نویسم،برای وطنم همیشه ایران!